Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Ράντυ Πάους Randy Pausch
Αυτός ο άνθρωπος διέλυσε τοίχους ρίσκαρε και γενικα κυνήγησε πράγματα τα οποία έχει τύχει να έχω σκεφτεί και αποτυπώσει απο αυτό το blog. Αυτός σε κανένα κοσμο δεν θα είχε αποτύχει.Σε αυτον εδώ έγινε ίσως ο πιο Σπουδαίος που έχω διαβάσει. To βιβλίο λέγεται στα ελληνικά η τελευταία διάλεξη και είναι ίσως τα καλύτερα 14 ευρώ που έχω δώσει ποτέ στη ζωή μου.
Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008
Running ecstasy
Sooner or later the serious runner goes through a special, very personal experience that is unknown to most people.
Some call it euphoria. Others say it's a new kind of mystical experience that propels you into an elevated state of consciousness.
A flash of joy. A sense of floating as you run.
The experience is unique to each of us, but when it happens you break through a barrier that separates you from casual runners. Forever.
And from that point on, there is no finish line.
You run for your life. You begin to be addicted to what running gives you.
Beating the competition is relatively easy.
But beating yourself is a never ending commitment.
Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008
Athens Classic Marathon 2008
Ήταν ο πρώτος μου μαραθώνιος στη κλασική διαδρομή. Μια συγκλονιστική εμπειρία σε μια διαδρομή που μου φανηκε πολύ μικρότερη απο 42 χιλιόμετρα!Πολλά συγχαρητήρια σε όλους και καλό αντάμωμα του χρόνου! !
Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2008
Όταν ο δρόμος...
Γίνεται δύσκολος,μονότονος,βαρετός,ατέλειωτος,κουραστικός,απροσπέλαστος εκεί φαίνεται τι είναι καθένας απο εμας πραγματικά. Στα εύκολα άλλωστε το χουμε ξαναπεί είναι εύκολα τα πράγματα. Στην ανηφόρα όμως; Στις δυσκολίες; Εκεί τα πράγματα δείχνουν ανίκητα.
Λάθος. Ανίκητο είναι αυτό που δεν πολεμάμε αυτό που δεν του αντιστεκόμαστε και δεν προσπαθούμε να το νικήσουμε. Ανίκητο είναι ότι αφήνουμε να περάσει εν αγνοία μας. Όλα τρέχουν γύρω μας και εμείς πρέπει να τρέξουμε μαζί τους να πάρουμε και εμείς το δρόμο μας γιατί και ο χρόνος τρέχει.
Δυστυχώς όμως σκεφτόμαστε συνεχώς πως θα μας θυμούνται οι άλλοι χωρίς να αναλογιζόμαστε πως θα θυμόμαστε εμείς τους εαυτούς μας σε 20,30 χρόνια. Να λοιπόν μια καλή ερώτηση για όλους μας το πρωί που ξυπνάμε...Πως θέλω να ζήσω;...Η γνώμη μου; Στο μέγιστο, με τις υπερβολές με τις καταχρήσεις με όλα όσα προλαβαίνουμε να κάνουμε και ακόμη περισσότερα.
Κάθε μέρα μας μένει μια μέρα λιγότερη.Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει αύριο κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει σε 10 ώρες σε 10 λεπτά σε 10 δευτερόλεπτα. Αυτό όμως που μπορεί να ξέρει είναι ότι έτσι θα χει ζήσει οσα περισσότερα μπορεί. Πολλές φορές ίσως να ναι αδύνατο...Γιατί μπορεί να παρομοίασα τη ζωη μ'εναν αγώνα δρόμου, αλλά στο τέλος είναι πάντα ένα παιχνίδι που πολύ απλά δεν παίζεται..Ζήστε το και μη περιμένετε τίποτα γιατι να θυμάστε τίποτα δεν περιμένει...Έτσι απλά
Λάθος. Ανίκητο είναι αυτό που δεν πολεμάμε αυτό που δεν του αντιστεκόμαστε και δεν προσπαθούμε να το νικήσουμε. Ανίκητο είναι ότι αφήνουμε να περάσει εν αγνοία μας. Όλα τρέχουν γύρω μας και εμείς πρέπει να τρέξουμε μαζί τους να πάρουμε και εμείς το δρόμο μας γιατί και ο χρόνος τρέχει.
Δυστυχώς όμως σκεφτόμαστε συνεχώς πως θα μας θυμούνται οι άλλοι χωρίς να αναλογιζόμαστε πως θα θυμόμαστε εμείς τους εαυτούς μας σε 20,30 χρόνια. Να λοιπόν μια καλή ερώτηση για όλους μας το πρωί που ξυπνάμε...Πως θέλω να ζήσω;...Η γνώμη μου; Στο μέγιστο, με τις υπερβολές με τις καταχρήσεις με όλα όσα προλαβαίνουμε να κάνουμε και ακόμη περισσότερα.
Κάθε μέρα μας μένει μια μέρα λιγότερη.Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει αύριο κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει σε 10 ώρες σε 10 λεπτά σε 10 δευτερόλεπτα. Αυτό όμως που μπορεί να ξέρει είναι ότι έτσι θα χει ζήσει οσα περισσότερα μπορεί. Πολλές φορές ίσως να ναι αδύνατο...Γιατί μπορεί να παρομοίασα τη ζωη μ'εναν αγώνα δρόμου, αλλά στο τέλος είναι πάντα ένα παιχνίδι που πολύ απλά δεν παίζεται..Ζήστε το και μη περιμένετε τίποτα γιατι να θυμάστε τίποτα δεν περιμένει...Έτσι απλά
Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008
Αθλητισμός
Επειδή ο αθλητισμός δεν είναι μόνο ο Usain Bolt o Michael Phelps και άλλοι σπουδαίοι αθλητές.Επειδή με Μ3 μπορούν να τρέξουν πολλοί αλλά χωρίς πόδια λίγοι
Επειδή το θέμα δεν είναι να κερδίζεις αλλά να προσπαθείς.
Ορίστε μερικές εικόνες απ'τους Παραολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου από πραγματικούς νικητές, από ανθρώπους που ξέρουν να ζούν να μάχονται και να κερδίζουν απέναντι απο δυσκολίες αδιανόητες για πολλούς.











“The most important thing in the Olympic Games is not winning but taking part; the essential thing in life is not conquering but fighting well.”
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
